این اشعار سال ها پیش گفته شده، به گمانم سال ۸۰ یا ۸۱. لای دفتر چه هایم پیدا شدند و حال که علم پیشرفت کرده تصمیم گرفته ام بیاورمشان در انظار و میاورمشان در انظار:
۱.
مادر بزرگ مرد
بی که بنوشد یک دل سیر نوشابه خنک
در ظلّ تابستان...
*
مادر بزرگ مرد
بی پایان.
۲.
یک تار موی بلند چسبیده بر یقه ام!
از آن جمعه دلگیر
که بر شانه هایم گریستی.
۳.
به نوک نیش
گزیده شد گاو
ظلّ روز
و به سوز ماغ کشید...
*
زاغ از پشت او پرید.
۴.
هفت سبد سیب و هفتاد مزرعه نان
چهل روز باران
ماه و مه
« این ها برای تو
همه! »
*
یک پای پیاده روی و
صد جاده
و کفشی همه از آهن
« این هم سهم من! »
۵.
دو سپیدار
به سمت ماه دست می کشند
بچّه
به سمت سیب
بر شاخه ای بلند...