سرمه دان

خریده شده به سال ۱۳۰۹ از تبریز توسط "حاج آقا لطفی" پدربزرگم

متعلق به "گل گز خانوم رنجبر" مادربزرگم

مادربزرگم درست سر ساعت 6:30 صبح 17 فروردین 1373 به چشمانش سرمه کشید و ناگهان خیره شد به سقف.

گفت: «عطش دارم. یه نوشابه ی خنک برام بگیرید.»

همیشه عطش داشت برای نوشیدن نوشابه ی خنک. رفتند نوشابه بگیرند. توی لیوان یخ ریختیم و نوشابه رسید اما...

یک دقیقه کم آورد گل گز خانوم. فقط یک دقیقه...

سر ساعت 6:43 صبح 17 فروردین 1373، ما همگی با هم، گل گز خانوم را جا گذاشتیم توی قطعه ی 71، ردیف 8 بهشت زهرا

و او همه ی نوشابه ها را جا گذاشت برای ما.

شعر زیر در اندوه همان روزها نوشته شد:

مادربزرگ مرد

بی که بنوشد یک دلِ سیر نوشابه ی خنک

                                                       در ظلّ تابستان

مادربزرگ مرد

                 بی پایان...